به گزارش خبرچگنی، حجت الاسلام احسان مومنی فرد درخطبههای نماز جمعه این هفته اظهار داشت: اصل معنای ولایت، عبارت از نزدیکبودن دوچیز با یکدیگر است، وقتی که دو ریسمان، محکم به هم تابیده میشوند و جدا کردن آنها از یکدیگر، به آسانی ممکن نیست، آن را در عربی «ولایت» میگویند.
وی افزود: ولایت، یعنی اتّصال و ارتباط و قرب دو چیز به صورت مماس و مستحکم با یکدیگر همهی معانیای که برای «ولایت» در لغت ذکر شده است (معنای محبت، قیومیت و غیره، که هفت، هشت معنا در زبان عربی هست) از این جهت است که در هر کدام از اینها، به نوعی این قرب و نزدیکی بین دو طرف وجود دارد. مثلاً اینکه «ولایت» بهمعنای محبت است؛ چون محبّ و محبوب، با یکدیگر یک ارتباط و اتّصال معنوی دارند و جدا کردنشان از یکدیگر، امکانپذیر نیست.
امام جمعه چگنی افزود: اسلام، که حکومت را با تعبیر «ولایت» بیان میکند معنای آن، این است که در نظام سیاسی اسلام، آن کسیکه در رأس قدرت قرار دارد و آن کسانی که قدرتِ حکومت بر آنها در اختیار اوست، ارتباط و اتّصال و پیوستگىِ جداییناپذیری از هم دارند. کلمه ولایت، فلسفه سیاسی اسلام را در مسأله حکومت برای ما معنا میکند.
وی خاطر نشان کرد: هر حکومتی که اینطور نباشد، این ولایت و حاکمیت اسلامی نیست. اگر در رأس قدرت، کسانی باشند که با مردم ارتباطی نداشته باشند، یا رابطه آنها با مردم، رابطه ترس و رعب و خوف باشد (نه رابطه محبّت و التیام و پیوستگی) این ولایت و حاکمیت اسلامی نیست. اگر کسانی با کودتا بر سر کار بیایند، یا با وراثت و جانشینىِ نَسَبی (منهای شروط حقیقی حکومت) در رأس کار قرار گیرد، این ولایت نیست. ولایت، آن وقتی است که ارتباط والی با مردم، یک ارتباط نزدیک، صمیمانه، محبتآمیز باشد.
مومنی فرد تصریح کرد: همانطوریکه در مورد خود پیامبر وجود داشت؛ یعنی «بَعَثَ فِیهِمْ رَسُولًا مِنْ أَنْفُسِهِمْ»، یعنی از خود مردم کسی باشد که عهدهدار مسأله ولایت و حکومت باشد. اساس کار در حاکمیت اسلام این است»
غدیر، نشانهی عظمت و جامعیت اسلام است
وی گفت: «آنچه در مورد محتواى این جمله تاریخى، شریف و پُرمغز «مَن کُنتُ مَولاه فَهذا عَلىٌّ مَولاه» بایستى بیان شود و نباید مورد غفلت قرار بگیرد، پرداختن اسلام به امر حکومت و امر سیاست امت و اهمیت این موضوع از نظر اسلام است.
امام جمعه چگنی تصریح کرد: آن کسانى که نگاه سکولار به اسلام دارند؛ و سعى میکنند اسلام را از مسائل اجتماعى و از مسائل سیاسى برکنار بدارند و آن را منحصر کنند به مسائل شخصى و مسائل خصوصى زندگى افراد؛ جوابشان مسأله غدیر است. مسألهی غدیر یک مسألهی تاریخیِ صرف نیست؛ نشانهای از جامعیت اسلام است.
مسأله غدیر، متضمن دو حقیقت بزرگ
وی گفت: حقیقتاً غدیر و معرفی امیرالمؤمنین (علیهالسلام) بهعنوان ولیّامر امت اسلامی و جانشین پیغمبر، یکی از نعمتهای بزرگ خدای متعال بود؛ یعنی همچنانکه خود اصل نبوت و رسالت، منت الهی و نعمت بزرگ الهی است که «لَقَد مَنَّ اللهُ عَلَی المُؤمِنینَ اِذ بَعَثَ فیهِم رَسولًا مِن اَنفُسِهِم» (آلعمران: ۱۶۴)، در مورد ولایت امیرالمؤمنین هم حقیقتاً یک نعمت بزرگ و یک منت بزرگی بود: «خَلَقَکُمُ اللهُ أَنْوَاراً فَجَعَلَکُمْ بِعَرْشِهِ مُحْدِقِینَ حَتَّى مَنَّ عَلَینَا بِکُمْ فَجَعَلَکُمْ فِی بُیوتٍ أَذِنَ اللهُ أَنْ تُرْفَعَ وَ یذْکَرَ فِیهَا اسْمُهُ» (زیارت جامعه کبیره)؛ حقیقتاً نعمت بزرگی است.
وی گفت: این دو حقیقت، یعنى حقیقت نصب امیرالمؤمنین بهعنوان امامت بعد از پیغمبر، و مسأله پرداختن به حکومت و سیاست و امامت و اداره امت بعد از پیغمبر، این دو موضوع بسیار مهم و حساس، در مسأله غدیر وجود دارد و جزو معارفى است که غدیر متضمن آن است.
مومنی فرد تصریح کرد: مسألهی غدیر، مسألهی ایجاد یک شاخص و معیار و میزان است. تا آخر دنیا مسلمانان میتوانند این شاخص و معیار را جلوی خودشان قرار بدهند و تکلیف مسیر عمومیِ امت را معین کنند. مسألهی غدیر، امروز به جامعهی اسلامی و بهخصوص به مردم و کشور ما خیلی کمک میکند برای اینکه راه درستِ حرکت را گم نکنند.
گفتمان غدیر، احیاءکننده قدرت اسلام
وی گفت: بنابراین نباید از واقعهی غدیر که نشانهی عظمت اسلام و جامعیت اسلام است، بهعنوان وسیلهای برای تضعیف اسلام استفاده کنیم. به حادثهی تاریخی و عظیم غدیر، نباید به چشم یک خاطرهی فرقهای نگاه کرد. غدیر، یک مسألهی فقط شیعی نیست. مسألهی غدیر با این مضمون والا متعلق به همهی مسلمانها و انسانهاست، چون بهمعنای حاکمیت عدل، حاکمیت فضیلت و حاکمیت ولایتاللَّه است. حقیقتاً مسلمین عالَم میتوانند از همین حادثه غدیر، وسیلهای برای رشد و هدایت وافی و کامل همهی جهان اسلام پیدا کنند.
