سکوت جایز نیست رسانه ها روشنگری  کنند

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی چگنی جامعه امروز نیازمند و تشنه امید و سخنان امیدوار کننده راستین است تا مردم با نگرش و تحلیل های خود به یک ابداع جدید از فردا برسند و اما در میان نقش اول را باید رسانه ها بازی کنند و اجازه ندهند که اخبارهای دروغین توش و توان تعقل و تفککر صحیح را از مردم بگیرد.رسانه ها باید فضاهای مجازی و حقیقی را میدان تبیین و روشنگری و آگاه سازی مردم از علت تجاوز آمریکایی صهیونیستی به کشور نمایند تا مردم بدانند دشمنان منتظر یک فرصت برای زدن ضربه آخر به جان ایران عزیزمان هستند.باید در یک فضای کاملاً اخلاقی و ساختارمند با یک گفتمانی مبتنی بر یک ایدئولوژی اجتماعی و مردمی محور خواب های هولناکی که دشمنان خارجی و داخلی برای کشور دیده اند را تعبیر کرده و‌ گفته شود که تعلل در این زمینه و ایام به مثابه خودکشی است.رسانه ها باید با به کارگیری تحلیل گران و نویسندگان سعی کنند در نوشتارهایی زیرکانه و واقع بینانه و منطبق با آنچه که در حال رخ دادن است مردم را از نیت شوم این جنایتکاران آگاه سازند.این ایام که دشمنان سعی دارند با استفاده از حملات بزدلانه و وحشیانه و با همراهی فریب خوردگان داخلی ایران را تکه تکه کنند بهترین فرصت است تا رسانه ها موقعیت و موجودیت خود را بعنوان یک قشر همراه و جریان ساز تثبیت کنند.ساختار نشریات؛خبرگزاری و پایگاه های خبری حتی اگر برای مدتی موقت هم شده است باید ساختار تحلیل گرایانه و آگاه سازی اجتماعی به خود بگیرند چرا که اخبار و گزارشات تکراری و نه چندان مفید برای مردم و نیروهای مسلح نه تاثیری مثبت دارد و نه کمکی به آنها در میدان جنگ می کند.«رسانه ها رویکرد تحلیلی و محتوا سازی به خود بگیرند»سکوت در شرایط فعلی نامشروع بوده و‌ مورد قبول نیست؛خاموشی اهل رسانه جلوه ای مذموم گونه دارد که نقش و رسالت اصلی این طیف را در پروسه آگاه سازی اجتماعی و حتی دولتی گم می کند و یا مغفول می سازد.تمامی رسانه‌ها باید در عرصه بازگویی و بازنمایی حقایق وقایع این روزها نقش آفرینی چشم گیری داشته و تمام اهداف حرفه ای در کار خود را به پیش بینی و گفتن خطراتی که در کمین‌ ملت است معطوف کنند.پیش نگری به معنای خودآگاهی است؛وظیفه گشودن راه آگاهی و آینده نگری صادقانه بر عهده رسانه هاست و شکی هم نیست که در این راه با جدل ها و دشواری های بسیاری روبرو خواهند بود چرا که نفی دروغ و آشکارسازی پنهان ها همیشه ی تاریخ دشوار و پر هزینه بوده است.مشارکت تمام رسانه ها در آرام کردن اوضاع نباید پایین باشد؛باید به شکلی علمی و تخصصی به پیامدهای هولناک این جنگ اشاره و تبیین گردد.حد و‌ مرز فعالیت رسانه ها نامحدود است و با توجه به قانون و سازو کارهای تعریف شده برای آنها می توانند با کمی همت؛ تلاش و چاشنی تعصب بستر سازی مناسب برای امنیت و قطع کردن دست دشمنان بر سر کشور و تجزیه ایران عزیز باشند.نکته مهم و قابل توجه این است که رسانه های و روزنامه نگاران خارجی بر اساس عقیده و میل خود اوضاع کشور را شکل دهی و تعریف می کنند خب وقت آن رسیده است تا رسانه های داخلی از آن نشریه و خبرنگار مرزنشین گرفته تا کلان شهرها با اندکی تأمل و اندیشه تمام این برنامه ریزی های آنان را نقش بر آب کرده و قدرت خود را به رخ آنان بکشند.بپذیریم که رسانه ها قدرت هویت سازی و جریان سازی بسیار بالایی دارند و با توجه به گرایش نسل جدید به دنیای مدرن و ابزارهای مدرن آگاه سازی اجتماعی تاثیر رسانه دو چندان شده است تا حدی که فرهنگ های از آنان تاثیر پذیری بالایی در تمام جوامع دارند.اهل رسانه باید در یک جهاد تبیین و روشنگری برای ملت بخصوص نوجوانان و جوانان که با انبوهی از اطلاعات غلط توسط ماهواره ها و‌ همین فضای مجازی در ذهن خود غلطان هستند به ساماندهی ذهنی آنها نسبت به آینده در دو قسمت بپردازند.اول اینکه تشریح کنند که زندگی در ایران واحد و مستقل با همین شکل جغرافیایی چگونه است و دوم هم زندگی در ایران تکه تکه شده و تجزیه شده و آشوب ها و خطرات لحظه ای، آن را برای آنها ترسیم و روشن کنند.در این ایام همه شاهد آن هستیم که تمام مسائل از اقتصادی گرفته تا نظامی با انگیزه‌های سیاسی توسط بعضی ها بهم چسبانده و گفته می شود؛بسیاری از مسائل آشکار؛پنهان جلوه داده و بسیاری از حقایق به دروغ گفته می شود خب اهالی رسانه با قدرت قلم و نوشتاری و گفتاری که در اختیار دارند باید با انگیزه این رشته غیر مشروع را از هم پاره و وظیفه سنگین پیوند مردم با حقایق حال و آینده را انجام دهند.ذکر این نکته از فرمایشات و منویات مولا و مقتدای شهیدمان در این نوشتار به جاست (همه باید روشنگری کنند)حال ما اهالی رسانه هم جز این همه هستیم و باید در حد وسع خود به آگاه سازی و گفتن خطراتی که در آینده پیش روی مملکت است به وظیفه روشنگری خود عمل کنیم.باید حتی اگر برای دوری خطر از خودمان هم که شده است سکوت را بشکنیم.الان وقت گفتن حقایق وخطرات احتمالی همچون جنگ های قومیتی و تجزیه کشور است که در بیخ گوشمان قرار دارد‌.انتهای پیا